وارواتوس پس از رسیدن به اوج توانایی های انسانی، آنقدر قدرتمند بود که بقیه انسان ها شروع به نامیدن او به عنوان پروردگار شیطان کردند، هم ترس و هم احترام زیادی از نفوذ او داشتند. در نتیجه، او با همنوعان خود احساس بیگانگی می‌کرد و همین امر او را به آرزوی همنشینی واقعی سوق داد - همسانی که می‌توانست آن را دوست خطاب کند. به امید اینکه سرنوشتش در زندگی بعدی اش تغییر کند، وارواتوس تصمیم می گیرد از نو شروع کند و سه هزار سال بعد به عنوان ارد شهاب، پسر یک زوج به ظاهر عادی در یک شهر روستایی، تناسخ پیدا می کند. متأسفانه، او متوجه می شود که حتی پس از تضعیف خود، همچنان قدرت او در این دوران همه را تحت الشعاع قرار می دهد. علاوه بر این، فقدان مهارت های اجتماعی او را از دستیابی به هدف خود یعنی دوست یابی باز می دارد. اما بدتر از همه، عواقب رها کردن ناگهانی موقعیت قبلی‌اش به برخی از غیرقابل تصورترین راه‌های ممکن او را پس می‌زند.